ธรรมศาสตร์ถือเป็นสถาบันการศึกษาหนึ่งที่มีชื่อเสียงในประเทศครับ เมื่อก่อนนี้ใครก็ตามที่เรียนจบ ม.6 สถาบันการศึกษาที่นักเรียนสายสามัญที่ต้องการเรียนต่อในระดับอุดมศึกษาใฝ่ฝันกันคือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นี่แหละครับ ซึ่งทั้งสองสถาบันถือเป็นสถาบันเก่าแก่ของประเทศไทยอันดับ 1 และ อันดับ 2 ตามลำดับ
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งมีความภาคภูมิใจมากๆในการอ้าง “สิทธิ”และ”เสรีภาพ” ซึ่งทุกวันนี้ผมจะใช้คำว่า “ไม่ลืมหูลืมตา” เห็นจะได้ การที่ผมกล้าพูดกล้าเขียนเช่นนี้ผมอยากให้เรามองย้อนไปนะครับ
ครั้งหนึ่งประเทศของเรานี้ประชาชนและพระราชาอยู่กันอยู่พ่อลูกครับ จนถึงแม้ในสมัยนี้ซึ่งหมดจากยุคพ่อปกครองลูกมาก็นานมากแล้ว แต่ขนบธรรมเนียมไทยเรายังมองว่า ในหลวงคือพ่อเหมือนดังแต่ก่อน และในหลวงของเราก็รักประชาชนเหมือนลูกเช่นกัน พระองค์ไม่เคยทอดทิ้ง ไม่เคยนิ่งเฉยต่อความลำบากของลูกๆ และทรงงานหนักตลอด ทั้งๆที่จริงๆแล้วพระองค์ไม่จำเป็นต้องทรงงานหนัก บุกป่า ขึ้นเขา ลุยน้ำอะไรให้หนักเลย แต่ทั้งหมดนั้นเพื่อประชาชนจริงๆ จนเป็นที่มาว่าทำไมในหลวงของเราจึงได้รับการยกย่องไปถึงต่างประเทศ คนไทยเรารักในหลวงไม่ใช่เพราะใครสั่งให้รักเหมือนที่พวกแกนนำแดงหรืออาจารย์มหาลัยธรรมศาสาตร์หลายต่อหลายคนพยายามยัดเยียดข้อกล่าวหานี้ให้กับสถาบัน
แล้วทุกวันนี้มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ทำอะไรอยู่ครับ ถ้าธรรมศาสตร์สอนให้รักประชาชน แล้วธรรมศาสตร์เลี้ยงคนที่ด่าว่าร้ายพ่อของประชาชนได้อย่างไร?
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีอาจารย์และนักศึกษาที่สนับสนุนการโจมตีสถาบันสูงสุดของชาติ การอาฆาตมาตรร้าย การการทำลายชาติบ้านเมือง ผมไม่ได้พูดเกินจริงเลยนะครับ เพราะที่นี่มีทั้ง นิติราษฏร์ ทั้ง สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล หรือนักศึกษาอย่าง ก้านธูป และอีกหลายต่อหลายคน จริงครับว่ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีสิทธิและเสรีภาพในการรับบุคลากรและนักศึกษา แต่ลองคิดดูนะครับว่าไม่ได้มีชื่อเสียงแต่เก่าก่อน มหาวิทยาลัยนี้คงโดนต่อต้านมากกว่านี้ในฐานะมหาวิทยาลัยสีแดง เพราะใครทำอะไรไม่ดีมาก็รับหมด
เราลองมามองกันง่ายๆ สมมุตินะครับ มีคนมาปล้นและเผาบ้านใครสักคนหนึ่ง จินตนาการว่าอาจารย์สักคนหนึ่งในธรรมศาสตร์แล้วกันนะครับ เอาเป็นบ้านอาจารย์สมคิดก็ได้ ทุกคนก็รู้ด้วยว่าใครเป็นมือเผา มีคนพยายามจะดับไฟให้ มีคนพยายามจะจับโจร ถ้าในเวลานี้ธรรมศาสตร์ซึ่งถือว่าเป็นหมู่บ้านบ้าน สิ่งที่หมู่บ้านที่ชื่อธรรมศาสตร์ควรทำคืออะไร ระหว่างให้ที่พักพิงกับโจรซึ่งเป็นของมหาลัย มีบ้านให้1หลัง น้ำไฟฟรี อาหารครบ กับไม่ต้องรับคนร้ายคนนั้นแล้วบอกว่าเอ็งไปรับโทษเถอะ มองจากสิ่งที่ธรรมศาสตร์กำลังทำอยู่นี้ก็คงตอบว่า โจรมีเสรีในการเผาสินะครับ? และธรรมศาสตร์ก็มีเสรีภาพในการต้องรับขับสู้โจรคนนั้น พร้อมน้ำชา กาแฟ ของว่าง เสียด้วย คนที่พยายามดับไฟก็โดนห้ามจากโจรและคนในธรรมศาสตร์ ตะโกนจากในบ้านนั่นแหละว่าให้ไฟมีเสรภาพในการลามไปเรื่อยๆ โดยธรรมศาสตร์นั่งเฉยๆ คนที่พยายามจับโจรก็โดนด่าเนื่องจากไปละเมิดเสรีภาพในการเผาของโจรเสียอย่างนั้น
นี่คือตัวตนของธรรมศาสตร์ในวันใช่หรือไม่? ผู้อ่านลองค่อยๆพิจารณาดูครับ ผมรู้ว่าหลายคนที่อ่านอาจสำเร็จการศึกษาจากสถาบันนี้ น้องสาวผมก็จบจากที่นี่ ถอดหัวโขนความเป็นลูกแม่โดมออกเสีย ไม่ต้องใส่ใจว่าตนจบจากธรรมศาสตร์หรือไม่ แต่ถึงเวลาหรือยังที่จะยอมรับความจริงว่า ธรรมศาสตร์วันนี้กำลังให้ที่พักพิงกับคนที่ทำร้ายทำลายชาติและองค์พระมหากษัตริย์อันเป็นที่รักยิ่งของปวงชนชาวไทย… ถ้าวันหนึ่งตรงสัญลักษณ์ “ธรรมจักร” ของธรรมศาสตร์จะเปลี่ยนเป็นสีแดงทั้งวง ผมก็คงไม่แปลกใจ หรือถ้าวันหนึ่งวลีอมตะของมหาลัยนี้ที่ว่า “ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน” จะเปลี่ยนเป็น “ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันด่าพ่อของประชาชน” ผมก็คงไม่แปลกใจเช่นกัน ซึ่งผมก็คงได้แต่หวังว่าวันนั้นจะไม่เกิดขึ้นครับ
คำว่า “ประชาชน” ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ชอบอ้างนักอ้างหนานั้น ไม่ได้มีแค่ไอ้พวกเสื้อแดงที่สนับสนุนการด่าในหลวง หมิ่นสถาบันนะครับ คนไทยที่รักในหลวง คนที่ไม่ชอบเสื้อแดงมีอีกมาก สิ่งที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ทำในวันนี้ต่างอะไรกับการทำร้ายประชาชนอื่นๆที่ไม่ชอบไม่สนับสนุนไม่ใช่คนเสื้อแดง พวกเขากำลังเหยียบย่ำประชาชนอีกหลายสิบล้านเพื่อเพียงสนองคำว่า “เสรีภาพ” ใช่หรือไม่จริง? ท่านผู้อ่านลองคิดดูแล้วกันครับ
อนาคตของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์จะตกต่ำ แย่กว่านี้ เลวกว่านี้ หรือไม่นั้นผมว่าอยู่ที่มหาลัยนี่แหละครับจะทำอย่างไรต่อไป อาจารย์ดีๆมีอีกมากในประเทศนี้ครับ ไม่มีความจำเป็นใดๆที่ต้องเลี้ยงดูปูเสื้อคนเลวๆเพียงเพราะจมปลักไปกับคำว่าสิทธิ์และเสรีภาพอันสวยหรูจนตาบอดหูหนวกเลยครับ
ตัวผมเองก็ไม่ได้จบจากธรรมศาสตร์ แต่ผมมั่นใจว่าสถาบันของผมไม่เคยสนับสนุนไอ้หรืออีตัวไหนก็ตามให้เขาด่าประมุขของชาติ ด่าในหลวงและองค์ราชินีให้เสื่อมเสียพระเกียรติ มหาวิทยาลัยของผมไม่เคยสนับสนุนการทำร้ายทำลายชาติ นี่คือสิ่งที่ผมภาคภูมิใจในสถาบันครับ
เพียงชกหน้ามึงก็ด่าว่า “ป่าเถื่อน”
ครั้งหนึ่งพี่เคยร่วมแรงเข้าร่วมรบ
กลุ่มนิติราษฎร์ถือเป็นกลุ่มนักวิชาการที่ใด้ใจคนเสื้อแดงไม่น้อย กับการใช้ตำแหน่งทางวิชาการ ประกอบกับคารมที่หลอกควายได้ออกมานำแสนอแนวคิดมากมายครับ และที่หนักหน่วงที่สุดคงไม่พ้นการพยายามนำเสนอแนวคิดแก้ไขมาตรา 112 ซึ่งถวายการอารักขาสถาบันพระมหากษัตริย์ของไทย ในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข


