Tag Archives: กลอน

เสียงครวญจากนิติราษฎร์ (ไม่มีสัจจะในหมู่โจร)

ครั้งหนึ่งพี่เคยร่วมแรงเข้าร่วมรบ
พลิกพิภพเผาธานีเสนียดสม
มีเหล่าควายตะพายแดงมาชื่นชม
ช่างรื่นรมณ์สำราญสุขสาสมใจ

ได้รับเงินจากนายใหญ่เป็นเหมาะมั่น
ทุกคืนวันร่วมทำงานให้นายใหญ่
บัดเดียวนี้พวกพี่พี่กลับเปลี่ยนไป
ทิ้งนามไพร่กลายอำมาตย์ครองสภา

แก้กฏหมายร้อยสิบสองเคยร่วมชู
เคยสัญญาจะร่วมสู้ร่วมฟันฟ่า
“ไร้สัจจะในหมู่โจร” โบราณว่า
ไอ้ชาติหมาทิ้งกูให้เดียวดาย

พรรคพวกก็ทิ้งกูให้เหว่ว้า
ตู่เต้นเข้าสภาก็หนีหาย
อีปูเป็นนายกก็ลวดลาย
ทิ้งกูให้ตายคาตีนประชาชน

จากใจ นิติราษฎร์

 

คำกลอนโดย darkness_hero

ปล. คำกลอนนี้แต่งขึ้นเพื่อความสนุกส่วนตัว ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคณะนิติราษฎร์ใดๆทั้งสิ้น นอกจากเป็นคนหนึ่งที่ด่ามันและยอมเสียงเงิน 500 บาทเพื่อกระทืบพวกมันครับ ^ ^ 

ปีที่ผ่านมาและปีต่อไป

หนึ่งปีผ่านล่วงเลยไปอีกครา
เรื่องนานาจารึกไว้มิสูญหาย
เรื่องดีพ่อหายป่วยแสนชื่นใจ
เหล่าคนไทยต่างล้วนร่วมยินดี

มาเรื่องร้ายร้ายจริงร้ายบริสุทธิ์
ชาติสะดุดหมดสิ้นแล้วศักดิ์ศรี
เคยหวังมาร์ดก็คิดว่าเป็นคนดี
มาร์ดไปก็มีอีปูมาสวมแทน Read more »

แปดสิบสี่พรรษามหาภูมินทร์

แปดสิบสี่พรรษามหาภูมินทร์
คือภัทรมหาบดินทร์ดิหลหล้า
ธ ทรงเป็นราชาเหนือราชา
ขออำนาจพระรัตนาถวายพระพร

ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า Aunarisk Darkness (darkness_hero)

“เป็นมนุษย์” บทกลอนโดย อ.เนาวรัตย์ พงษ์ไพบูรย์

@ ก่อนจะเป็นอะไรในโลกนี้
ทั้งเลวทรามต่ำดีถึงที่สุด
ก่อนจะสวมหัวโขนละครชุด
คุณต้องเป็นมนุษย์ก่อนอื่นใด

@ คุณจะต้องรู้จักการเป็นมนุษย์
ไม่ใช่ชุดเครื่องแบบที่สวมใส่
ไม่ใช่ยศตำแหน่งแกร่งฉไกร
หากแต่เป็นหัวใจของคุณเอง

@ ใจที่มีมโนธรรมสำนึก
ใจที่รับรู้สึกตรึกตรงเผง
ใจที่ไม่ประมาทไม่ขลาดเกรง
ใจที่ไม่วังเวงการเป็นคน

@ เมื่อนั้นคุณจะเป็นอะไรก็ได้
เป็นผู้น้อยผู้ใหญ่ได้ทุกหน
มโนธรรมสำนึกรู้สึกตน
ต้องตั้งตนให้เป็น คือ เป็นมนุษย์!

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
พฤ ๑๓/๑๑/๕๑