ความพยายามของเหล่าเสื้อแดงกับมาตรา 112

1 Comment

Update นี้ใช้เวลาเขียนนานมากครับ เพราะงานและเรื่องอื่นๆทำให้แทบไม่มีเวลาเลยจริงๆ แต่เรื่องนี้คือเรื่องที่ผมต้องเขียนให้ได้ ใช้เวลาเขียนวันละนิด วันละหน่อย รวมๆเป็น 10 วันเลยครับ และผมก็เขียนเสร็จจนได้ครับ(แม้จะไม่สมบูรณ์ตามที่ใจต้องการ100%ก็เถอะ) เรื่องนี้คือเรื่องของ มาตรา 112

มาตรา 112 ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2550 ได้ตราไว้ดังนี้ “ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จ ราชการแทนพระองค์ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี”

กฏหมายมาตรานี้คือมาตราสำคัญมากสำหรับประเทศไทยซึึ่งมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข และมีคนไทยจำนวนมากกว่า 15 ล้านคนรักและจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ บ้านเมืองของเรามีสถาบันกษัตริย์เป็นผู้ปกครองสูงสุด และพวกเราคนไทยเชื่อว่าไม่มีกษัตรย์พระองค์ใด เปี่ยมไปด้วยพระอัจฉริยภาพ และความเมมตา เป็นพระมหากษัตริย์ที่เหนือพระมาหกษัตริย์พระองค์ใดในโลกกฏหมายมาตรา 112 ถูกตราขึ้นเพียงเหตุผลเดียวคือการถวายการอารักขาองค์พระมหากษัตรย์ของพวกเราชาวไทยครับ

ซึ่งครั้งหนึ่งคนไทยเกือบทุกคนรักและจงรักภักดีต่อในหลวงครับ จนกระทั้งเกิดเหตุการทางการเมืองซึ่งทำให้ไอ้เหี้ยแม้วหลุดจากตำแหน่ง และมีความผิดตามกฏหมายข้อหาใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบ แต่เพราะกลัวต้องอยู่คุกจึงหนีไปประเทศนั้นประเทศนี้ เป็นสัมพเวสีที่ไม่มีแผ่นดินอยูํ่ดังในทุกวันนี้

สำหรับคนเสื้อแดงลองเปลี่ยนคำที่คุณใช้ด่า”ในหลวง” เสียๆหายๆมาใช้เป็นคำที่ด่า”ไอ้เหี้ยแม้ว” แล้วลองคิดดูครับ ซึ่งแค่มีคนเขียนด่าทักษิณแม้จะเป็นความจริง(ไม่ได้หมิ่นด้วยซ้ำ) คนเสื้อแดงก็ยังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่สำหรับในหลวงแล้วพระองค์คือประมุขของประเทศไทย สถาบันพระมหากษัตริย์คือหนื่งในสถาบันหลัก ซึ่งถูกคนเสื้อแดงเอามาเป็นเป้าตาม นักโทษที่ชื่อ “ทักษิณ ชินวัตร” นั่นแหละครับ

ที่ผ่านมาคนเสื้อแดงซึ่งรักและศรัทธาในตัวของทักษิณหรือในเงินภาษีที่ทักษิณเอาไปหว่าน เอาไปปลูกหญ้ามาเลี้ยง จนลืมความสำคัญขอในหลวงไปเสียหมด มันเริ่มจากความไม่จงรักภักดีของทักษิณ ชินวัตร ที่ได้แสดงออกมาต่างกรมต่างวาระ ด้วยข้อความที่ถ้าผมอยู่ใกล้ๆเขา ผมคงขอต่อยหน้ามันสักที (แล้วดินไปแจ้งความมอบตัวด้วยตัวเอง ไม่หนีไปเขมรหรือต่างประเทศไรหรอก พร้อมจ่ายเงินค่าปรับ 500 บาท ข้อหาทำร้ายร่างกาย) เช่น “ให้ในหลวงมากระซิบข้างหู” เป็นต้น รวมถึงการกระทำที่มิบังควรเช่น การไปอุโบสถวัดพระแก้วในการทำบุญประเทศ ในชุดสบายๆไม่เป็นทางการ อุโบสถวัดพระแก้วเป็นสถานที่ที่ใช้สำหรับประกอบศาสนพิธีของพระมหากษัตริย์ ตั้งแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน..ไม่มีการขอพระบรมราชานุญาติเป็นต้น

จากนั้นเมื่อถูกรัฐประหาร ทักษิณก็ชูสถาบันขึ้นมาเป็นเป้าว่าพระองค์อยู่เบื้องหลังการรัฐประหารทันที โดยใช้คำว่า “มือที่มองไม่เห็น” และเมื่อเห็นว่าคนต่อต้านมาก จึงเบนเข็มไปที่ พล.เอก เปรม ตินสูลานนท์ ให้เป็นเป้าแทน ทั้งหมดนี้ด้วยความแค้นใจที่ถูกรัฐประหาร ประกอบกับความไม่จงรักภักดีของเขาซึ่งเป็นทุนเดิมนั้นเอง ทำให้เขาก็ยังพยายามโจมตีประเทศไทย รวมถึงสถาบันกษัตริย์ของไทยเรื่อยมา รวมถึงการพยายามให้คนที่หลงในตัวของทักษิณเชื่อว่าสถาบันกษัตริย์นั้นเลวร้าย และปลุกกระแสต่อต้าน โดยมีพวกคอมมิวนิสเก่าเป็นกำลังเสริม

แท้จริงแล้วพระองค์ไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต้องไปอยู่เบื้องหลังรัฐประหาร เพราะแค่พระองค์ตรัสต่อคนไทยทุกคนว่าการกระทำนั้นๆไม่สมควรและไม่ต้องการให้ทักษิณดำรงต่ำแหน่งนายกต่อไป เพียงเท่านั้นคนไทยนับสิบๆล้านก็พร้อมใจกันขับไล่เสนียดจัญไรของประเทศอย่างทักษิณได้ทันที โดยที่ไม่ต้องพึ่งเงินแม้แต่สลึงเดียว ไม่ต้องจ้างใครมาใส่เสื้อแดงด้วยเงิน 500 บาท ไม่ต้องล้างสมองคนแล้วเอาสมองควายใส่เข้าไปแทน และแทบไม่ต้องพึ่งทหารเสียด้วยซ้ำ ทั้งนี้เพราะพสกนิกรของพระองค์ทรงรักและจงรักภักดี แต่พระองค์ไม่ลงมายุ่งเรื่องการเมืองหรอกครับ แม้จะเป็นห่วงประเทศชาติและพสกนิกรของพระองค์จากความเลวร้ายที่ทักษิณและพรรคพวกได้กระทำ พระองค์ทรงเปี่ยมด้วยเมตตาและให้อภัยมาตลอด อีกทั้งพระองค์ทรงทราบดีว่าถ้าพระองค์เข้ามาตัดสินพระทัยใดๆในตอนนั้น ก็อาจจะทำให้ชื่อเสียงของประเทศไทยเสื่อมเสียได้

ในปัญหาการเมืองที่มีต้นเหตุแห่งปัญหาคือ “ทักษิณ” นี้ เรียกได้ว่าคนที่เสียใจที่สุดคือพระมหากษัตริย์ของเรานั่นแหละครับ พระองค์ทรงต้องทอดพระเนตรบ้านเมืองของพระองค์ถูกเผม ทรงต้องทอดพระเนตรการกระทำอันชั่วช้าสามานของทักษิณและเหล่าเหี้ยแดงไม่พอ ยังโดยคนเหล่านั้นด่าทอ ต่อว่า จาบจ้วง ใส่ร้ายป้ายสี หมิ่นประมาทไม่เว้นวัน

แต่การจะด่าหรือใส่ร้ายป้ายสีโจมตีในหลวงนั้น มีความผิดตามกฏหมายมาตรา 112 ซึ่งคนเสื้อแดงภายใต้การนำของทักษิณนั้นก็ได้กระทำผิดกฏหมายมาตรานี้หลายต่อหลายครั้ง ต่างกรรม ต่างวาระ ดังนั้นความพยายามแก้ไข ยกเลิกมาตรา 112 และพยายามสร้างกระแสมาตลอด นั้นจึงมีความพยายามมาตลอดครับ

เช่น เมื่อวันที่ 21 ก.ย. 2550 นายโชติศักดิ์ อ่อนสูง อายุ 27 ปี กับพวก (ลืมกันแล้วใช่ไหมครับ) ซึ่งก็เป็นพวกเหี้ยแดงควายแดงนี่แหละเข้าไปดูหนังในโรงหนังครับแล้วไม่ยอมยืนถวายความเคารพ และเมื่อโดนแจ้งความ ก็ได้ถือป้ายและสวมเสื้อสกรีนข้อความ “ไม่ยืน ไม่ใช่อาชญากร คิดต่าง ไม่ใช่อาชญากรรม” ที่หน้าโรงพัก ทั้งๆที่จริงๆแล้วผิดกฏหมายมาตรา “หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ” ครับ แล้วเรื่องนี้ก็เงียบลง และยังไม่ได้รับการตัดสิน แต่กระแสนี้จุดไม่ติดครับ

ต่อมาที่เด่นๆก็คือ ดา ตอปิโดครับ คนๆนี้คอการเมืองทราบกันดีว่าคือ แม่สาวปากหมาแห่งแก๊งเหี้ยแดง ได้หมิ่นในหลวงและโดยจำคุก โดยมีความผิด 3 กระทง กระทงละ 5 ปี รวมเป็น 15 ปี กระแสนี้ก็จุดไม่ติดเช่นกัน เพราะดา ตอปิโดไม่น่าสงสารพอ (อีกทั้งพฤิกรรมยังกวนตีนดีกด้วย)

มาครั้งล่าสุดกันเลยดีกว่ากับ “อากง” หรือคือ “อำพล ตั้งนพกุล” จริงๆมันก็ไม่ได้แก่อะไรนักหรอกครับ 61 ปี ได้ส่ง SMS ที่หมิ่นในหลวง โดยข้อความมีลักษณะแสดงความอาฆาตมาดร้าย ใส่ความทำให้เสื่อมเสียพระเกียรติยศ ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง ทั้งที่ข้อความดังกล่าวล้วนไม่เป็นความจริง และถูกลงโทษตามมาตรา 112 ทั้งหมด 4 กระทง กระทงละ 5 ปี รวมจำคุกทั้งสิ้น 20 ปี ซึ่งเข้าทางครับ จากคนที่ยังไม่แก่เท่าไหร่ ก็เริ่มจากไปเรียกว่า “อากง” (ปู่) ซึ่งถ้าดูจากอายุคนเรียกแล้วน่าจะอายุ 80 – 100 ปี และสร้างกระแสว่าอากงเป็นเหยื่อของมาตรา 112 ทั้งๆที่จริงๆแล้วเขาทำผิดจริง

และอีกกรณีที่ต้องพูดถึงคือนาย โจ กอร์ดอน ซึ่งแปลหนังสือ The King Never Smile ลงบน blog ของเขา ซึ่งเป็นข้อความหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์เข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ ในบล็อกแสดงความคิดเห็นในอินเทอร์เน็ตที่ชื่อบาทเดียว ฟังชื่อก็คงคิดว่าเป็นฝรั่งจ๋ากันเลยทีเดียว แต่จริงๆแล้วเขาคือนายเลอพงษ์ วิไชยคำมาตย์ หรือสิน แซ่จิ้ว โดยมีชื่อภาษาฝรั่งว่า โจ กอร์ดอน (Joe Wichai Commart Gordon) อายุ 54 ปี สัญชาติไทย-อเมริกัน มีอาชีพเซลส์ขายรถและจิตรกร โดนตัดสินจำคุก 5 ปี แต่เนื่องจากยอมสารภาพจึงโดนแค่ 2 ปี 6 เดือน ซึ่งงานนี้ USA ก็เข้ามาเสือก และโดนคนไทยที่รักในหลวงด่ากระจายครับ ตรงข้ามกับควายไทยตะพายแดงที่ออกมาเชียร์กันสุดจิตสุดใจ

ความพยายามแก้ไขมาตรา 112 พร้อมๆการใส่ความใส่ร้ายในหลวงยังมีให้เห็นอยู่ทุกเมื่อครับ มีภาพมากมายเช่นภาพคนเสื้อแดงเผาโลงศพที่เขียนว่า “พระองค์ท่าน” หรือการพยายามแสดงความคิดเห็นผ่าน Youtube ผ่าน webboard ต่างๆ….

คำถามที่ผมอยากจะถามเหี้ยแดงควายแดงคือ
มาตรา 112 ไปทำอะไรให้พวกเหี้ยแดงอย่างมึงตอนไหน
พระมหากษัตริย์ของพวกเราไปทำร้ายพวกมึงหรืออย่างไร
ถ้าพวกมึงไม่จาบจ้วง ไม่กล่าวร้าย ไม่หมิ่นในหลวง จะตายกันหรืออย่างไร?
ถ้าไม่ผิด… แล้วพวกมึงจะกลัวทำไม?